ક્દી શ્વસીએ છે કદી શ્વસતા નથી,
ચાલે છે જીવન પરાણે પરાણે....
ના રાખતા અપેક્ષા કો' મારી કને ,
લાગણી મૂકી છે મશાણે મશાણે ....
ન પૃચ્છા , ઈચ્છા ,મહેચ્છા રાખશો મારી,
તમે તમારે ને અમે અમારે ઠેકાણે ઠેકાણે....
જોજનોનુ અંતર હવે મારે તમારે,
મુલાકાત થતી રહેશે સંભારણે સંભારણે....
ઘવાયા છે કેટલા જુઓ એકવાર,
તમારા દુલઁક્ષ્યના કારણે કારણે .....
શ્વસુ એવી જો હો ખેવના આપને,
વરસજો મેઘ શ્રાવણે શ્રાવણે .....
પ્રજ્વલિત થવાનુ કાયઁ સોંપ્યુ છે ઈશે,
પ્રગટશે "તેજ" અટાણે અટાણે .....
"તેજ"
Friday, June 26, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

Very nice poem.
ReplyDelete